Wiemy, kto zabił kpr. Andrzeja Paska "Jędrka"!

Mogłoby się wydawać, że ponad 70 lat od dramatycznych wydarzeń II wojny światowej nie uda się już ustalić osób odpowiedzialnych za zbrodnie niemieckiego i radzieckiego okupanta. Tymczasem zdarzają się przypadki, że ocalałe dokumenty odkrywają kolejne tajemnice. Tak też się stało z informacjami o losach kpr. Andrzeja Paska "Jędrka", żołnierza plutonu ochronnego por. cc. Jana Piwnika "Ponurego" - dowódcy Zgrupowań Partyzanckich AK "Ponury". 

Na blogu Wokół Wykusu na temat "Jędrka" pisaliśmy już dwukrotnie. W 2011 r. staraniem Stowarzyszenia Pamięci Świętokrzyskich Zgrupowań Partyzanckich AK "Ponury"-"Nurt" został zrekonstruowany, a właściwie usypany symboliczny grób kpr. Andrzeja Paska. W kolejnym poście znajdą Państwo link do fotorelacji z działań Stowarzyszenia Pamięci.

Kolejny raz o kpr. "Jędrku" przychodzi nam pisać 3 lata później. Tak właśnie wyglądają badania naukowe z prawdziwego zdarzenia. Nie ma mowy o pośpiechu. Wszystko należy odnaleźć, zweryfikować, a niekiedy także i przetłumaczyć. W tym przypadku właśnie było niezbędne tłumaczenie przysięgłe, by mieć pewność co do okoliczności, o których za chwilę...

Rekonstrukcja grobu "Jędrka"

Jest 7 października 1943 r. W młynie Cioka, w pobliżu Skarżyska-Kamiennej widzimy wielkie poruszenie. Kilkunastu młodych żołnierzy z drużyny ochronnej komendanta „Ponurego” rozbiega się na wyznaczone im miejsca. Nie wiedzą kto przyjechał na dzisiejsze spotkanie, ale wiedzą, że z pewnością jest to ktoś ważny, bardzo ważny. Obcy przyjechał, podszedł do „Ponurego”, a Ten regulaminowo zwarł obcasy i zasalutował. Nigdy przedtem ani nigdy potem nie widziałem aby „Ponury” komuś salutował – wspominał to wydarzenie „Bór” - Zbigniew Lange, który w tym dniu był w szeregach drużyny ochronnej. A swoją obecnością zaszczycił ich sam szef Kedywu KG AK – wtedy jeszcze pułkownik „Nil” Emil Fieldorf.