poniedziałek, 6 czerwca 2011

Droga "Ponurego". Rys biograficzny majora Jana Piwnika

Niebawem, nakładem Oficyny Wydawniczej "Rytm" z Warszawy, ukaże się książka mojego autorstwa pt. Droga "Ponurego". Rys biograficzny majora Jana Piwnika. Stanowić ona będzie pierwszą w pełni naukową publikację biograficzną poświęconą majorowi Janowi Piwnikowi. Oparta została na bogatym materiale źródłowym z archiwów w Polsce i Wielkiej Brytanii. W dużej części są to źródła niepublikowane, pozwalające zrekonstruować nieznane okresy życia bohatera niniejszej książki oraz wskazać błędy faktograficzne dotychczas powielane w literaturze przedmiotu. Oprócz archiwaliów, w pracy wykorzystano szereg relacji oraz wspomnień, przez co wiele jej fragmentów ma charakter czysto dokumentalny.

Major Jan Piwnik „Ponury” był postacią nieprzeciętną, o niezwykle twardym charakterze oraz wielkiej charyzmie. To jeden z najsłynniejszych cichociemnych – spadochroniarzy Armii Krajowej, legendarny dowódca partyzantki w Górach Świętokrzyskich oraz na Nowogródczyźnie. W okresie międzywojennym oficer rezerwy artylerii, funkcjonariusz Policji Państwowej oraz ochroniarz polskich premierów. Podczas wojny obronnej 1939 r. dowódca kompanii policyjnej broniącej linii Pilicy. Internowany na Węgrzech, skąd zbiegł i poprzez Jugosławię oraz Włochy przedostał się do Polskich Sił Zbrojnych we Francji. Po ewakuacji Wojska Polskiego do Wielkiej Brytanii służył w 4 Brygadzie Kadrowej Strzelców, przemianowanej następnie na 1 Samodzielną Brygadę Spadochronową. Wszechstronnie wyszkolony na kursach dla cichociemnych. W 1941 r. zrzucony do Polski jako jeden z pierwszych skoczków.

W strukturach podziemia początkowo w KG ZWZ-AK w komórce odbioru zrzutów „Syrena”, następnie dowódca II Odcinka wydzielonej organizacji dywersyjnej „Wachlarz” oraz wykładowca w szkole dywersyjnej „Zagajnik”. Od maja 1943 r. dowódca partyzantki na Kielecczyźnie, a od czerwca tego samego roku szef dywersji Okręgu Kielecko-Radomskiego AK. Twórca największej w tym czasie siły partyzanckiej w tej części Europy – Zgrupowań Partyzanckich AK „Ponury”. Po przeniesieniu w 1944 r. na Nowogródczyznę dowódca VII batalionu 77 pp AK oraz Zgrupowania „Zachód” Okręgu Nowogródzkiego AK. Poległ 16 czerwca 1944 r., podczas ataku na strażnicę graniczną w Bohdanach pod Jewłaszami. W okresie PRL znienawidzony przez władzę ludową i usilnie kreowany na bandytę, faszystę, zdrajcę. Legenda o Nim jednak przetrwała…

Informacja o książce na stronie wydawnictwa:
http://www.rytm-wydawnictwo.pl/index.php?s=karta&id=498

6 komentarzy:

  1. To chyba autor przyjedzie na wrześniowy marsz i podpisze kilka egzemplarzy? :-)

    OdpowiedzUsuń
  2. Jak dobrze pójdzie, może dałoby się połączyć spotkania autorskie w Kielcach, Radomiu i na Wykusie w ciągu tego samego weekendu :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Wreszcie będzie można poczytać o "Ponurym". Wielki szacun.

    OdpowiedzUsuń
  4. Trzy spotkania w jeden weekend ? A kolega autor to wróci po tym żywy ? Toż to nie tylko trzy spotkania, ale i trzy bankiety. ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. No to zapraszam do pomocy ;)

    OdpowiedzUsuń